ارزیابی دقیق شرکتها: راهنمای جامع آموزش ارزشگذاری مکتب خونه
آیا میخواهید ارزش واقعی یک شرکت را بفهمید و در تصمیمگیریهای مالی خود از دانش تخصصی بهره ببرید؟ این مقاله، یک راهنمای جامع برای آموزش ارزشگذاری شرکتها ارائه میدهد که توسط مکتب خونه ارائه شده است. در این راهنما با روشهای مختلف ارزیابی شرکتها آشنا میشوید و مهارتهای لازم برای تحلیل بنیادی و سرمایهگذاریهای آگاهانه را کسب میکنید.
دوره آموزش ارزشگذاری شرکتها: مهارتهای کلیدی برای متخصصان مالی
دوره آموزشی ارزشیابی شرکتها، برنامهای تخصصی برای آموزش ارزیابی دقیق ارزش مالی شرکتهاست. این دوره، دستورالعمل کاملی از روشهای مختلف ارزشگذاری، از جمله جریان نقدی تنزیلشده (DCF)، روشهای مقایسه بازار و رویکردهای مبتنی بر دارایی را ارائه میدهد.
چه چیزی در این دوره یاد میگیرید؟
در این دوره جامع، یاد میگیرید چگونه صورتهای مالی را بهطور دقیق تجزیه و تحلیل کنید، تحقیقات صنعتی موثری انجام دهید و از مدلهای ارزشگذاری برای تعیین ارزش منصفانه شرکتها استفاده کنید. مباحث پیشرفتهای مانند ارزیابی ادغام و اکتساب (M&A)، سهام خصوصی و سرمایهگذاریهای پرریسک نیز پوشش داده میشوند. با اتمام این دوره، مهارتهای لازم برای تصمیمگیریهای سرمایهگذاری آگاهانه و شرکت در فعالیتهای مالی شرکتی را بهدست خواهید آورد.
این دوره برای چه کسانی مناسب است؟
این دوره ارزشمند برای طیف وسیعی از افراد مفید است، از جمله: متخصصان امور مالی، بانکداران سرمایهگذاری، تحلیلگران سهام، و صاحبان مشاغل که به دنبال ارتقای مهارتهای ارزیابی خود هستند. دانشجویان رشتههای مالی، حسابداری یا مدیریت بازرگانی نیز میتوانند از این دوره برای تخصصیتر شدن در زمینه امور مالی شرکتها یا تجزیه و تحلیل سرمایهگذاری بهره ببرند. علاوه بر این، افرادی که در ادغام و تملک (M&A)، سهام خصوصی، سرمایهگذاریهای پرریسک و نقشهای توسعه شرکتی فعالیت میکنند، میتوانند از این دوره برای بهبود تخصص و مهارتهای تصمیمگیری خود استفاده کنند.
ارزشگذاری سهام: روشهای نسبی و ارزش فعلی
روشهای ارزشگذاری سهام به دو دسته اصلی تقسیم میشوند: ارزشگذاری نسبی (با استفاده از ضرایب قیمت) و ارزشگذاری بر اساس ارزش فعلی جریانهای نقدی آتی (روش ارزش فعلی). در حوزه مالی، “ارزش” به معنی ارزش حال یا Present Value یک دارایی یا کسبوکار است که میتواند به ارزش ذاتی، اقتصادی، منصفانه یا ارزش بازار آن اشاره داشته باشد.
ارزشگذاری سهام یکی از چالش برانگیزترین فعالیتها در مدیریت سرمایهگذاری و مدیریت سبد داراییهاست. درک دقیق کسبوکار، عملیات، ساختار هزینهها و درآمد شرکت، برای رسیدن به ارزش ذاتی آن ضروری است، بهویژه در مدلهای تنزیل جریان نقدی.
ارزشگذاری بر اساس داراییهای شرکت به روشهای مختلفی انجام میشود:
ارزش اسمی سهام
ارزش دفتری سهام
ارزش بازار سهام
ارزش جایگزینی سهام
ارزش سهام بر مبنای خالص ارزش داراییها
ارزش تصفیهای
ارزیابی براساس داراییهای شرکت، به طور مثال با محاسبه NAV (خالص ارزش داراییها) انجام میشود که ارزش کل داراییها منهای بدهیهاست. سپس از این عدد، ارزش سهام ممتاز کسر شده و نتیجه بر تعداد سهام منتشرشده تقسیم میشود.
ارزیابی بر اساس سودآوری شرکت نیز با دو روش اصلی انجام می شود: محاسبه ارزش ذاتی سهام و روش P/E. ارزش ذاتی سهام، قیمتی است که عوامل اصلی مؤثر بر ارزش سهام را در نظر میگیرد و آن را از قیمت جاری بازار متمایز میکند. قیمت سهام در بلندمدت به ارزش ذاتی خود نزدیک میشود.
روش P/E، نسبت قیمت سهم به پیشبینی سود هر سهم (EPS) است و با سود بدون ریسک قابل مقایسه است. در نهایت، ارزشگذاری براساس جریانهای نقدی تنزیلی (DCF) و معیارهای مقایسهای نیز از روشهای متداول و مؤثر در ارزشگذاری شرکتها میباشند. در روش معیارهای مقایسهای از ضرایب صنعتی استفاده میشود.
ارزشگذاری شرکتها در تحلیل بنیادی
هدف تحلیل بنیادی، یافتن ارزش ذاتی سهام است. با یافتن این ارزش، میتوان زمان مناسب برای خرید یا فروش سهام را مشخص کرد. صورتهای مالی شرکتها، منبع اصلی اطلاعات برای این تحلیل هستند.
انواع صورتهای مالی
ترازنامه: نشاندهنده داراییها، بدهیها و حقوق صاحبان سهام در یک نقطه زمانی مشخص است. فرمول آن: داراییها = بدهیها + حقوق صاحبان سهام.
صورت سود و زیان: نتیجه عملکرد شرکت در یک دوره زمانی را نشان میدهد. فرمول آن: سود (درامد) خالص = درامدها – هزینهها.
صورت سود و زیان جامع: گزارش فراگیری از تغییرات درامدها و هزینهها در یک دوره زمانی است.
صورت جریان وجوه نقد: ورودی و خروجی جریانهای وجه نقد را در یک دوره زمانی نشان میدهد.
تحلیل افقی (مقایسه صورتهای مالی چند دوره) و تحلیل عمودی (محاسبه درصدها و نسبتهای مالی) دو رویکرد اصلی در استفاده از صورتهای مالی در تحلیل بنیادی هستند.
نسبتهای مالی و محاسبه آنها
نسبتهای مالی، از صورتهای مالی استخراج میشوند و برای سنجش ابعاد مختلف وضعیت مالی شرکتها استفاده میشوند. برخی از این نسبتها عبارتند از: نسبتهای نقدینگی (نسبت جاری، نسبت آنی، نسبت وجه نقد)، نسبتهای سودآوری (بازده داراییها، بازده حقوق صاحبان سهام، حاشیه سود ناخالص، حاشیه سود عملیاتی، حاشیه سود خالص)، نسبتهای اهرمی (نسبت بدهی، نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه). درک دقیق این نسبتها، برای ارزشگذاری دقیق شرکتها ضروری است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.